چالش های بازیافت لوله های خمیر دندان، جایگزین های سازگار با محیط زیست را تحریک می کند

تا حالا قبل از پرت کردن یک لوله خمیر دندان خالی تردید کرده اید؟ این عمل به ظاهر ساده روزانه در واقع شامل ملاحظات پیچیده ای در مورد علوم مواد، طبقه بندی زباله،و آگاهی از محیط زیستاین مقاله ترکیب لوله های خمیر دندان را بررسی می کند، استانداردهای بازیافت منطقه ای را توضیح می دهد و نکات عملی برای تمیز کردن و دفع آن را ارائه می دهد.

لوله های مدرن خمیر دندان، که به طور فنی "لوله های لمینت" نامیده می شوند، از یک ماده واحد ساخته نمی شوند بلکه از چندین لایه تشکیل شده اند که برای برآورده کردن الزامات بسته بندی خاص طراحی شده اند:

• لایه بیرونی:به طور معمول پلاستیک پلی اتیلن (PE) یا پلی پروپیلن (PP) که دارای طرح های چاپ شده در حالی که دوام را فراهم می کند.
• لایه وسط:معمولاً ورق آلومینیوم یا فیلم فلزی که از دست دادن رطوبت جلوگیری می کند و از آلودگی هوا / باکتری محافظت می کند.
• لایه داخلی:پلاستیک درجه غذایی (اغلب PE) که به طور ایمن با خمیر دندان تماس می گیرد.

برخی از مارک های سازگار با محیط زیست در حال حاضر از لوله های پلاستیکی یک ماده یا بیوپلاستیک های گیاهی برای بهبود قابلیت بازیافت استفاده می کنند.

قبل از اینکه لامینات به استاندارد تبدیل شود، خمیر دندان از بسته بندی فلزی (معمولاً آلومینیوم یا قلع) استفاده می کرد که چندین معایب داشت:

• سخته که کاملاً فشرده بشه
• مستعد ترک شدن
• ظرفیت چاپ محدود
• هزینه های تولید بالاتر

انتقال به لوله های پلاستیکی در اواسط قرن بیستم این مشکلات را حل کرد در حالی که انعطاف پذیری بهتر، دوام و هزینه کارایی را ارائه می دهد.

طبقه بندی بازیافت با توجه به سیاست های مختلف مدیریت زباله، به طور قابل توجهی از منطقه به منطقه متفاوت است:

• سرزمین اصلی چین:به طور معمول به عنوان "خروجی های دیگر" طبقه بندی می شود (غیر قابل بازیافت) ، اگرچه برخی از شهرها آن را به عنوان زباله های خطرناک طبقه بندی می کنند.
• تایوان/ هنگ کنگ:به طور کلی به عنوان زباله های غیر قابل بازیافت مورد استفاده قرار می گیرد.
• ژاپن:با توجه به شهرداری متفاوت است - برخی از لوله ها را به عنوان زباله های قابل احتراق یا پلاستیکی پذیرفته اند.
• اروپا/آمریکا شمالی:برخی از مناطق لوله ها را به عنوان پلاستیک های مخلوط پذیرفته اند، اگرچه بسیاری هنوز آنها را غیر قابل بازیافت می دانند.

حتی زمانی که لوله ها قابل بازیافت نیستند، این مراحل می توانند تاثیرات زیست محیطی را به حداقل برسانند:

• از تمام خمیر دندان استفاده کنید
• لوله را بشویید (بدون استفاده بیش از حد از آب)
• برای کاهش حجم صاف
• جدا از سایر جریان های زباله

برای مناطقی که برنامه های بازیافت لوله دارند:

• تمام بقایای آن را کاملاً تمیز کنید
• خشک شدن کامل را تضمین کنید
• سپرده گذاری در سطل های بازیافت پلاستیکی

بازیافت لوله های خمیر دندان با چندین مانع مواجه است:

• ترکیب پیچیده مواد
• آلودگی بقایای محصول
• هزینه های پردازش بالا

روش های بازیافت فعلی شامل بازیابی انرژی (حرق) و بازیابی مواد (جداسازی قطعات پلاستیکی / فلزی) است.راه حل های نوظهور شامل بازیافت مواد شیمیایی و جایگزین های زیست تخریب پذیر است.

مصرف کنندگان می توانند گزینه های پایدارتر را انتخاب کنند:

• قرص های خمیر دندان
• پودر دندان در بسته بندی شیشه ای/کاغذ
• سیستم های خمیر دندان قابل پر کردن مجدد
• لوله های ساخته شده از مواد گیاهی

اقدامات فردی به طور جمعی تاثیرات قابل توجهی دارند:

• خود را در مورد دفع مناسب آموزش دهید
• دستورالعمل های محلی بازیافت را دنبال کنید
• محصولات پایدار را انتخاب کنید
• مشارکت در ابتکارات بازیافت
• دانش را با دیگران به اشتراک بگذارید